Συνέντευξη: Σταύρος Σταύρου: Από την Ακαδημία στην Δ’ Εθνική

Ένας από τους πλέον εξελίξιμους προπονητές δείχνει να είναι ο Σταύρου ο οποίος στην μέχρι τώρα πορεία του έχει κερδίσει τις εντυπώσεις και το μέλλον του ανήκει.

Στην γεμάτη από πολλά γκολ ποδοσφαιρική του καριέρα τον μάθαμε και στην Ναύπακτο που ήταν και ο τελευταίος σταθμός του Ηπειρώτη στην καταγωγή ποδοσφαιριστή, πλέον προπονητή, αφού έμεινε στην πόλη μας και λόγο επαγγέλματος, και εξαιτίας της οικογενειακής του κατάστασης εδώ και 17 χρόνια. Στηρίζει πολλά στη προπονητική του μέχρι τώρα διαδρομή στη πειθαρχεία και στις σχέσεις του με τους ποδοσφαιριστές, και ακόμη στη ενημέρωση πάνω σε ότι έχει σχέση με το αντικείμενο αφού ασχολείται με αυτό καθημερινά. Πειθαρχημένος στον πάγκο έχει συντελέσει όπου μέχρι τώρα έχει δουλέψει σε καλές πορείες με τις ομάδες του και σε έργο αναμφισβήτητα, με δείγματα όρεξης και υπομονής αλλά και χαμηλών τόνων, και δεν είναι υπερβολή ότι χαίρει εκτίμησης από όπου έχει περάσει. Στα συν, οι καλές σχέσεις που διατηρεί με όσους παίκτες συνεργάζεται, και στα μείον αν θέλετε με την καλή έννοια, η μεγάλη πίεση που θέλει να δουλεύουν οι παίκτες και τον κάνουν “κακό”, αφού είναι αρκετά αυστηρός αλλά παρόλα αυτά συμπαθής.

Τον βρήκαμε σε ένα ρεπό του και μας παραχώρησε μια συνέντευξη από αυτές που λέμε εφ-όλης της ύλης.

Τι ήταν αυτό που σε έκανε να αφήσεις την Ακαδημία και την ηρεμία που σου έδιναν τα νέα παιδιά με την συγκεκριμένη φιλοσοφία και να ανέβεις δυο κατηγορίες πιο πάνω, στην Δ’ Εθνική;

Καταρχάς ευχαριστώ για την πρόσκληση, και συγχαρητήρια για την ενημέρωση που παρέχεται στους φιλάθλους. Πράγματι η χρονιά που πέρασε θα μου μείνει αξέχαστη τόσο για την πορεία της ομάδος, όσο και για την συνεργασία που είχα με τα παιδιά, αφού με κέρδισαν με την προσπάθεια τους, αλλά και με τον κ. Μπίμπα ο οποίος είναι ακούραστος εργάτης στο χώρο, χωρίς να θέλω να μειώσω και την μεγάλη συμβολή όλων των υπολοίπων παραγόντων. Κάθε άνθρωπος έχει στόχους στη ζωή του, έτσι και εγώ δέχτηκα μια πρόταση από ομάδα μεγαλύτερης κατηγορίας και θέλω να δοκιμάσω στα δύσκολα. Η αλήθεια είναι πως μόνο μια τέτοια πρόταση θα με έκανε να φύγω αυτό το χρονικό διάστημα από την Ακαδημία γιατί δέθηκα με τα παιδιά. Σαν προπονητής έχω πολλά να μάθω ακόμη, γιατί συνέχεια εξελίσσεται το ποδόσφαιρο και πρέπει να ακολουθούμε ώστε να μένουμε ενήμεροι, και νιώθω ότι οι εμπειρίες που θα πάρω από την νέα ομάδα μου θα είναι αρκετές.

Τι προσπαθήσατε να περάσετε σαν πρώτο μέλημα στα νεαρά παιδιά, και που ρίξατε το μεγαλύτερο βάρος;

Κάποια από τα παιδιά είχαν μερικές βάσεις από προηγούμενα χρόνια και είναι η αλήθεια, όμως αρκετά, φέτος αγωνίστηκαν για πρώτη φορά πράγμα δύσκολο και

λεπτομέρεια που ήθελε κόπο και χρόνο. Υπάρχουν ιδιαιτερότητες στις μικρές ηλικίες και προσπάθησα να περάσω αυτοπεποίθηση σε αυτά, και με δικαίωσαν όλα τους, προπάντων με την συμπεριφορά τους, και την δίψα να παίξουν ποδόσφαιρο. Όμως το δέσιμο που καταφέραμε όλοι μαζί, παίκτες, διοίκηση, και προπονητής, ήταν το κύριο σημείο που έπαιξε ρόλο στην συνεχόμενη ανοδική πορεία της ακαδημίας, με το γνωστό αποτέλεσμα.

Πλέον στον Απόλλων Ευπαλίου, ομάδα μεγαλύτερης κατηγορίας, τι θα επιδιώξεις, και ποιοι είναι οι στόχοι και οι προσωπικοί, και της ομάδας;

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι, να διατηρήσουμε το καλό κλίμα που υπάρχει στην ομάδα, εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. Προσωπικά θα ήθελα να συνεχίσω με επιτυχία το έργο το Λάκη Λουκόπουλου και είναι τιμή μου που παίρνω την θέση του σε αυτό το σωματείο, μιας και είναι ένας από αυτούς, που έγραψαν την ιστορία τους στο χώρο με κεφαλαία γράμματα και τουλάχιστον μόνο από σεβασμό πρέπει να αναφέρω. Στα αγωνιστικά τώρα πρώτο μέλημα είναι η παραμονή στην κατηγορία και αυτός είναι ο στόχος, πράγμα που δεν είναι εύκολο και θέλει μεγάλη προσπάθεια, όμως θα κάνουμε όλοι μαζί ότι καλύτερο, μιας και οι άνθρωποι του

Ευπαλίου είναι προσγειωμένοι με πρώτον τον πρόεδρο κ. Σπυρόπουλο και έτσι αρμόζει σε νεοφώτιστες ομάδες, αφού με την δουλειά που θα γίνει θα δείξει μέσα στο γήπεδο τις πραγματικές δυνατότητες.

Τι μεταγραφές πρέπει να κάνει η ομάδα σου για να μπορέσει να έχει τύχη στο πρωτάθλημα της Δ΄ ;

Είναι φυσικό ότι πρέπει να υπάρξει ενίσχυση όμως η επιλογή θα γίνει με κριτήριο την συμπεριφορά και την νοοτροπία που έχει διαμορφώσει αυτός που θα μας απασχολήσει, έτσι ώστε να δέσει στο κλίμα του σωματείου και στην νοοτροπία που θέλουμε να περάσουμε. Σίγουρα θα χρειαστούμε και κάποιους έμπειρους, αλλά και

Ταλαντούχους ποδοσφαιριστές, είμαστε σε επαφές και θα κάνουμε τις καλύτερες το δυνατόν κινήσεις για να είμαστε πλήρης και να δουλέψουμε όπως είναι αναγκαίο. Θεωρώ ότι το χόρτο θα είναι ένα κίνητρο για όσους μπορούν και έχουν δυνατότητες, το βασικό είναι όμως η όρεξη για δουλειά και υπομονή που εγώ διαθέτω.

Τέλος, ως παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Ναυπακτιακού Αστέρα πώς είδες την πορεία της ομάδας τη φετινή χρονιά;

Λόγο υποχρεώσεων δεν παρακολούθησα αρκετά παιχνίδια, μόνο δυο-τρία αλλά νομίζω ότι ήταν ικανοποιητική αν και εγώ θα ήθελα ποιο πολλούς ντόπιους παίκτες. Η βιασύνη για πρωταθλητισμό με βρίσκει αντίθετο. Η ομάδα χωρίς σταθερό κορμό θέλει πολύ υπομονή, και όχι αναποτελεσματικούς παίκτες. Η φανέλα του Αστέρα είναι βαριά ….

Ποιος είναι ο Σταυρός Σταύρου;

Έχοντας μόλις κλείσει τα 41 του χρόνια ο Σταύρος Σταύρου έχει αισίως συμπληρώσει 17 χρόνια στην Ναύπακτο, όπου έχει παντρευτεί και έχει δύο υιούς. Η καταγωγή του είναι από τα Ιωάννινα όπου και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο σε ηλικία 14 χρονών. Από το 1991 εργάζεται στην Ελληνική Αστυνομία, ένας ακόμα λόγος που τον κρατάει στην πόλη μας.

Ως ποδοσφαιριστής ξεκίνησε το 1982 από τον Ατρόμητο Ιωαννίνων, αγωνιζόμενος στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Την διετία 1987-89 έπαιξε στους ερασιτέχνες την ΑΕΚ, στην Α’ Εθνική, για να συνεχίσει το 1989-90 στον Ακράτητο Άνω Λιοσίων στην Δ’ Εθνική. Το 1990 επέστρεψε στα Γιάννενα και στην Προοδευτική Περάματος στην Δ’ Εθνική, για ένα μόλις χρόνο καθώς στη συνέχεια μετακινήθηκε στην Πρέβεζα και στον τοπικό ΠΑΣ στην Γ’ Εθνική. Για μια πενταετία φόρεσε την φανέλα του Ναυπακτιακού Αστέρα σε Δ’ και Γ’ Εθνική έως το 1997. Τα επόμενα χρόνια ως το 2002 θα αγωνιστεί και πάλι στην Δ’ Εθνική σε Ατρόμητο Αντιρρίου και Τηλυκράτη Λευκάδας. Την καριέρα του θα κλείσει ως ποδοσφαιριστής στον Ναυπακτιακό αγωνιζόμενος στην Γ’ Εθνική το 2004.

Από το 1997 έως και το 2003 ήταν στέλεχος της αντιπροσωπευτικής ομάδος της Υπηρεσίας Φυσικής Αγωγής Και Αθλητισμού (Υ.Φ.Α.Α.) και συμμετείχε σε Βαλκανικά και Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα Αστυνομιών και σε πρωταθλήματα Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας.

Ως προπονητής κατέχει δίπλωμα Σχολής Προπονητών Ποδοσφαίρου (Ουέφα Β) της Ε.Π.Ο. από το 2000 καθώς και άδεια ασκήσεως επαγγέλματος προπονητή. Το 2004 ανέλαβε την ομάδα του Αντιρρίου και συνέβαλε στην άνοδό του στην Δ’ Εθνική το 2006. Από τον Μάρτιο του 2007 και για έναν σχεδόν χρόνο ήταν υπεύθυνος προπονητής στην Ακαδημία kick off του Ολυμπιακού στην Ναύπακτο με πάνω από 70 παιδιά ηλικιών από 6 ως 15 ετών. Το 2007 ανέλαβε τον Άρη Αιτωλικού χωρίς να ολοκληρώσει όμως τη χρονιά εκεί παρά την επιτυχημένη ως τότε πορεία της ομάδας, αφού παραιτήθηκε διαφωνώντας με την φιλοσοφία της διοίκησης. Την περσινή χρονιά ανέλαβε την Ακαδημία Ναυπάκτου, συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα της Β’ κατηγορίας της ΕΠΣΝΑ και κατάφερε κάνοντας πολύ καλό δεύτερο γύρο να βάλει την ομάδα στα μπαράζ της ανόδου για την Α2 κατηγορία όπου κατακτώντας την πρώτη θέση ανέβασε την ομάδα στην νεοσύστατη Α2.

Μοιράσου το/ Αποθήκευσέ το στο...